Ee, yok mu bir şeyler ?

"Ee, Yok mu Bir Şeyler?" Sorusu ve O Sessiz Tebrikler

Hayatın belli dönemlerinde sanki bir "onay mekanizması" önünden geçiyormuşuz gibi hissederiz. Akraba toplantıları, eski arkadaş buluşmaları ya da ayaküstü karşılaşılan tanıdıklar... Sorular hep aynıdır: "İş ne zaman?", "Atama oldu mu?", "Hadi artık bir mürüvvet görelim!"

Peki, bu sorular gerçekten bir merakın ürünü mü, yoksa sadece bir kıyaslama aracı mı?

Soru Sormanın "Konforu"

Okuduğum bir kitapta şöyle yazıyordu; "Sizin sahip olmadığınız dönemde kendilerini daha iyi hissetmek için soruyorlar." Sizin bir eksiğiniz, bir "bekleyişiniz" varken soru sormak karşı taraf için güvenli bir limandır. Çünkü o an odak noktası sizin tamamlanmamış yanınızdır. Ancak o beklenen haber geldiğinde; yani o iş alındığında, o imza atıldığında neden bir sessizlik çöker? Neden o çok meraklı sesler birden kısılır?

"Başarı" Neden Bazılarını Sessizleştirir?

Çünkü sizin başarınız, karşı tarafın kendi hayatıyla yüzleşmesine neden olur. Birinin bir yere varması, yerinde sayanlar için aynaya bakmak gibidir. Sizi eksikliklerinizle "teselli edenler", tamlığınızla "imtihan edilirler."

Müstesna Olanları Ayırt Etmek

Tabii ki herkesi aynı kefeye koymamalı. Hayatımızda öyle insanlar vardır ki;

• Siz bir basamak çıktığınızda alkışlamaktan elleri acıyanlar,

• Sizin başarınızı kendi başarısı gibi anlatanlar,

• Sizin adınıza gerçekten "oh be" diyebilenler...

İşte bu "müstesna" kitle, bizim asıl kalemizdir. Diğerleri ise sadece hayatın dekorudur.

Kendi Yolunun Mimarı Olmak

Başkalarının sorularıyla hayatımıza yön vermek yerine, kendi iç sesimize dönmek en büyük özgürlüktür. Eğer birileri sizi sadece "eksik" olduğunuzda merak ediyorsa, tam olduğunuzdaki sessizliklerini bir ödül olarak kabul edin. Çünkü artık onlara verecek bir malzemeniz kalmamıştır.

Sizi sadece düştüğünüzde değil, uçtuğunuzda da izlemekten keyif alanlarla yol yürüyün. Geri kalanların soruları, sadece kendi boşluklarını doldurma çabasıdır.