Bakış Açınızı Değiştirecek Bir Rehber

Bundan iki yıl önce Netflix de ünlü Psikiyatrist Dr. Phil Stutz'un terapi odasında çekilen harika bir belgeseli yayınlandı. Sanırım hayatıma en çok dokunan belgesellerden ikincisiydi, ilk ise Human'dır. Listemin 3. Sırasında yine Ben Devri var.

Belgeselden dikkat çeken yanları kendime not almıştım ve bugünlerde hepimizin ihtiyacı olan psikolojik sağlamlık için özetle konularına derledim. Ama en kısa zamanda izlemenizi tavsiye ediyorum. Çünkü terapi odaları biriciktir ve herkes kendi yarasının bandını alarak çıkar.

Belgeselin en dikkat çeken özelliği, psikoterapiyi soyut bir alan olmaktan çıkarıp somut ve pratik araçlarla desteklemesiydi. Kendi terapötik yöntemlerini anlatırken "araçlar" kavramını öne çıkarıyor ve bu araçlar, bireyin hayatındaki zorluklarla başa çıkmasına yardımcı olan stratejiler. En etkilendiğim ise hayat gücü piramidiydi.

•             Hayat Gücü Piramidi: Dr. Stutz, bireyin hayatında değişim yaratmak için enerji seviyesini artırmasının önemini vurguluyor. Bu piramidin üç katmanını fiziksel sağlık, kişilerarası ilişkiler ve kişinin kendisiyle olan bağlantısı oluşturuyor.

•             Aktif İlerleme: Hayatın kaçınılmaz olarak zorlayıcı olduğunu kabul etmekle başlar. Bu zorlukları aşmak için eyleme geçmenin gerekliliğini vurgular. Harekete geçmek, belirsizlikle başa çıkmanın anahtarı olduğunu belirtir.

•             Gölge Çalışması: Stutz, bireylerin kendi "gölge" taraflarını tanımalarını önerir. Gölge, kişinin en büyük korkularını, utançlarını veya zayıflıklarını temsil eder. Onu kucaklamak, bireysel bütünlüğün bir parçasıdır. Gölgeler...Kimin bu gölgeler..."O" dediğin öteki... Gizlenen bir el gibi...Senin gölgen olabilir mi?

Dr. Stutz, bireyin yaşamını iyileştirmek için öncelikle hayatın doğası hakkında gerçekçi bir bakış açısına sahip olması gerektiğini savunur. Üç temel gerçeğin altını çizer:

1.            Acı: Hayatta kaçınılmazdır.

2.            Belirsizlik: Hiçbir şey tam anlamıyla kesin değildir.

3.            Sürekli Çaba: Gelişim, durmaksızın devam eden bir süreçtir.

Bu gerçekleri kabul etmek, bireyin zorluklarla daha iyi başa çıkmasını sağlar ve hayatın iniş çıkışlarına karşı daha dirençli hale getirir.

Dr. Stutz Psikoterapide yaratıcı görselleştirme yöntemlerini nasıl kullandığını gösterir. Yaratıcı görseller ve diyagramlar, terapinin anlaşılmasını kolaylaştırır. Stutz, danışanlarına karmaşık duygusal süreçleri daha anlaşılır kılmak için çizimler ve hikayelerle destek sunar.

Örneğin, bir danışanın korkularıyla yüzleşmesine yardımcı olmak için zihinsel imgeler kullanır. Bu teknik, soyut kavramları somutlaştırarak bireyin psikolojik süreçlerini kavramasını kolaylaştırır.

Dr. Stutz'un yaklaşımlarında kişisel şefkat önemli bir yer tutar. Kişinin kendisini eleştirmek yerine, sevgi ve anlayışla yaklaşması gerektiğini vurgular. Özellikle başarısızlık ya da hata durumlarında bireyin kendi iç sesine dikkat etmesi gerektiğini savunur.

Ayrıca dayanıklılık kavramı, psikoterapide Stutz'un sıklıkla üzerinde durduğu bir diğer konudur. Dayanıklılık, kişinin olumsuz durumlarla mücadele edebilmesi ve her seferinde yeniden ayağa kalkabilmesi anlamına gelir. Bu süreç, yalnızca bireyin kendine şefkat göstermesiyle değil, aynı zamanda aktif çaba ve tutarlı bir şekilde kendini geliştirmesiyle de ilişkilidir.

Belgeselde, Dr. Stutz kendi yaşamına dair samimi paylaşımlarda bulunur. Parkinson hastalığı ile mücadelesi, onun terapideki yaklaşımını daha insani bir boyuta taşır. Kendi zorluklarını anlatırken, başkalarına nasıl ilham verdiğini de izleyiciye gösterir. Dr. Stutz kendi yaşamına dair samimi paylaşımlarda bulunur. Parkinson hastalığı ile mücadelesi, onun terapideki yaklaşımını daha insani bir boyuta taşır. Kendi zorluklarını anlatırken, başkalarına nasıl ilham verdiğini de izleyiciye gösterir. Stutz'un açıklamaları, terapistlerin de birer insan olduğunu ve insanlıklarını terapiye dahil etmelerinin önemini vurgular.

Bazen bir Koç, Eğitmen olarak "sende mi ya" sorusunu duyduğum çok oluyor? Evet bende kızıyorum , bende öfkeleniyorum, bazen depresyona giriyorum, bazen pes ediyorum... Bu belgeseli izlediğimde en çok "insan" olduğumu bir kez daha hatırlattım kendime.

İzlerken yanınıza küçük bir not defteri almayı unutmayın.

Şimdiden iyi seyirler.