Bir Toxunuşun Gücü: Sponsorluq, Etik Duruş və Bir Həyatın Dəyişdiyi An
Bəzən insanın həyatını dəyişdirən şey böyük imkanlar deyil, doğru zamanda deyilmiş bir cümlə olur.
Universitetə hazırlaşdığım illərdə bir psixoloji məsləhətçi mənə belə demişdi:
“Var olmaq üçün bir dayaq çubuğuna ehtiyacın yoxdur. Öz ayaqlarının üzərində dura bilərsən.”
O gün bu cümlə sadəcə motivasiya sözləri deyildi. Birinin sənə həqiqətən inanması, səni görməsi və bunu sənə hiss etdirməsi tamamilə başqa bir duyğudur. İnsan bəzən özünə belə inanmır, amma başqa birinin sənə duyduğu inam insanın daxilində yeni bir qapı açır. İllər keçdikcə həmin cümlənin mənim həyatımda mənası daha da böyüdü. Çünki bu cümlə əslində bir şeyi ifadə edirdi: insan potensialına toxunmaq.
Bu gün sosial məsuliyyət layihələrinə və sponsorluq təşəbbüslərinə baxanda eyni hissi keçirirəm. Çünki bir layihəni dəstəkləmək çox vaxt bir insanın həyatına toxunmaq deməkdir.
Xüsusilə kəndlərdə yaşayan qız uşaqlarını düşündükdə bunu daha aydın görürük. Kənd məktəbində oxuyan bir qız uşağı bəzən dünyanı yalnız yaşadığı yer qədər böyük hesab edir. Əgər ona kimsə çıxıb “Sən də bacara bilərsən, sənin də bir hədəfin ola bilər” deməsə, o potensial çox vaxt səssizcə yox olur.
Amma bir gün bir məsləhətçi gəlir.
Bir təhsil proqramı başlayır.
Bir layihə həyata keçirilir.
Və o qız uşağı ilk dəfə özünə bu sualı verir:
“Mən həqiqətən nə ola bilərəm?”
Bəlkə həmin gün mühəndis olmağı xəyal edir.
Bəlkə müəllim.
Bəlkə alim.
Amma əslində dəyişən peşə deyil. Dəyişən bir uşağın özünə baxışıdır.
Məhz buna görə qız uşaqlarına yönəlmiş layihələr, təqaüd proqramları və sosial məsuliyyət təşəbbüsləri sadəcə yardım deyil. Bunlar insan həyatında istiqaməti dəyişən anların yaranmasına imkan verir.
Bu nöqtədə qurumların rolu çox böyükdür. Qurumlar sponsorluq etdikdə yalnız bir layihəni maliyyələşdirmirlər. Onlar eyni zamanda belə bir mesaj verirlər:
“Biz yalnız fəaliyyət göstərən bir qurum deyilik, cəmiyyət qarşısında məsuliyyətimiz var.”
Cəmiyyətlə güclü əlaqə quran qurumlar yalnız iqtisadi uğurları ilə deyil, dəyərləri ilə də xatırlanırlar. Xüsusilə qız uşaqlarının təhsili, bərabər imkanlar və gənclərin inkişafına yönəlmiş layihələr qurumların ən güclü sosial miraslarından birinə çevrilir.
Məsləhətçilər üçün isə bu təşəbbüslər peşənin ən mənalı tərəfini ortaya qoyur. Çünki məsləhətçilik yalnız analiz etmək deyil. Bəzən bir uşağa ilk dəfə bir hədəf göstərmək, bəzən onun özünə inam qazanmasına kömək etmək, bəzən isə sadəcə “Sən bacara bilərsən” deməkdir.
Bu gün düşündükdə təbii olaraq belə bir sual yaranır:
İqtisadi imkanları məhdud olan şagirdlər üçün daha sistemli bir model qura bilərikmi?
Bəlkə kənd məktəblərindən seçilən şagirdlər…
Universitetə hazırlaşan gənclər…
İstedadlarını kəşf etmək imkanı tapmayan uşaqlar…
Məsləhət dəstəyi.
Karyera istiqamətləndirilməsi.
Mentorluq prosesi.
Və bəlkə də həyatlarında ilk dəfə özlərinə həqiqətən inanacaqları bir yol.
Əgər qurumlar, məsləhətçilər və vətəndaş cəmiyyəti təşkilatları bu nöqtədə bir araya gəlsələr, ortaya sadəcə bir layihə deyil, bir model çıxa bilər – davamlı, ölçülə bilən və genişləndirilə bilən bir model.
Çünki bəzən bir layihə bir uşağın həyatını dəyişir.
Amma düzgün qurulmuş bir model minlərlə uşağın gələcəyini dəyişə bilər.

Bəlkə də bütün məsələ budur:
Bir uşağa tək olmadığını hiss etdirmək.
Ona bir hədəf göstərmək.
Və ona demək:
“Var olmaq üçün bir dayaq çubuğuna ehtiyacın yoxdur.
Öz ayaqlarının üzərində dura bilərsən.”
Və bəzən bir həyat məhz bu cümlə ilə başlayır.